شهر من گرگان
در شمال شرقی سرزمین ایران،شهری زیبا چون نگین انگشتر می درخشد.گرگان نام شهری است که تاریخ و فرهنگ کهن دارد و نام آوران زیادی را در خود جای داده است.نام این شهر زیبا گرفته شده از نام شهری قدیمی به نام جرجان است که بقایای آن را میتوان در کنار شهرستان گنبد کاووس مشاهده نمود.
نام قدیم شهر گرگان استر اباد نام داشت که به آن دارالمومنین نیز می گفتند،زیرا استرآباد جایگاه دانشمندان مسلمانی چون حکیم جرجانی،میرداماد،استرابادی و بسیاری دیگر از علما بوده است.مسجد جامع گرگان که در محله قدیمی نعلبندان قرار داشت محل آموزش علوم دینی ومراجعه ی مردم و ارتباط آن ها با دانشمندان بوده است.
جنگل زیبا و سرسبز ناهار خوران از دیدنی های معروف شمال ایران در این شهر قرار گرفته است.شهر گرگان اقوام زیادی مانند ترکمن،شاهرودی،سیستانی و... را در دامان پر مهر خود جای داده است که همه با هم در صفا و صمیمیت برای آبادانی آن می کوشند.قزاق ها از اقوامی هستند که در گوشه ای از این شهر زندگی می کنند.
مردم گرگان دارای لهجه ای زیبا و دوست داشتنی هستند.من شهر خود را دوست دارم و به انسان هایی که در آن زندگی می کنند افتخار می کنم.
برخی از گویش های گرگانی
اینجه:این جا اره :آری برارم : برادرم وچه ها : بچه ها
نوشته تعدادی از دانش آموزان کلاس چهارم دبستان فرهنگ
برچسب:
نویسنده: باران کوهی